Is there a home for the homeless

Het aantal dak -en thuislozen in ons land neemt toe. Volgens het CBS waren er in Nederland in 2010 ruim 23.000 mensen zonder een dak boven het hoofd en dit aantal was in 2012 al gestegen tot ruim 27.000. We hebben het dan alleen over daklozen. In 2015 hadden al zo’n 31.000 mensen geen dak boven hun hoofd. Verder blijkt uit onderzoek dat in 2012 de helft van de daklozen allochtoon was en van deze allochtonen bleek 40% van niet-westerse herkomst. Inmiddels is 50% van alle daklozen niet afkomstig uit een westers land en blijkt dat vier op de vijf daklozen een man is. Daarnaast blijkt uit de cijfers dat de meeste dakloze vrouwen relatief jong zijn en is opvallend dat het aantal dakloze ouderen aan het dalen is en het aantal zwervende mensen tussen de 18 en de 30 jaar sterk toeneemt. Jongeren blijven onnodig lang in de opvang zitten, omdat er een tekort aan betaalbare woningen is waar ze naar kunnen doorstromen. Te verwachten is dat dit probleem de komende jaren nog toe zal nemen.

Bijna de helft van alle daklozen verblijven in de steden Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den-Haag. Het percentage daklozen ligt aanzienlijk hoger, omdat ook personen (tijdelijk) bij familie of vrienden terecht kunnen. Een heersend beeld is dat veel daklozen drank -en/of drugsverslaafd zijn, maar geschat wordt dat 25% van de dak -en thuislozen een verstandelijke beperking heeft. Verwacht wordt dat als gevolg van de financiële crisis en bezuinigingsmaatregelen deze groep mensen het steeds moeilijker zal krijgen en hun aantal zal toenemen. Het UMC St. Radboud in Nijmegen heeft tweeënhalf jaar ruim vijfhonderd daklozen uit de vier bovenstaande gemeenten gevolgd.

Het blijkt dat dak -en thuislozen gemiddeld een schuld hebben van ruim € 15.000,-  en het hun vaak niet lukt dit bedrag te verminderen. Schuldhulpverlening moet worden ingeschakeld, willen daklozen deelnemen aan een begeleid wonen project, maar vaak was na een half jaar nadat mensen dakloos waren geworden deze nog niet op gang gekomen!
Van het daadwerkelijk afbouwen van een schuld was dus geen sprake en dit vormt een belangrijke hindernis om het eigen leven op te kunnen pakken. 

De krant “The Guardian” schreef een paar jaar geleden dat meer dan elf miljoen huizen in de E.U. leeg staan, hetgeen genoeg is om de ruim vier miljoen daklozen twee keer onder te brengen. De krant verzamelde gegevens uit heel Europa en kwam er achter dat veel leegstaande huizen nooit bewoond zijn geweest. In Spanje is de leegstand het grootst (3,4 miljoen woningen) gevolgd door Italië (2,7 miljoen woningen) en daarna Duitsland (1,8 miljoen woningen). De gegevens zijn uit 2012. In de Verenigde Staten is de leegstandsproblematiek nog groter. Het land heeft meer dan achttien miljoen lege huizen en tegen de vier miljoen daklozen.  

The Shaftesbury Memorial Fountain (Piccadilly Circus London)

Het was leuk om weer eens bij de originele “Eros-Statue” op Piccadilly Circus te hebben gestaan. Overigens is dit beeld uit 1893 onderdeel van een fontein genaamd “The Shaftesbury Memorial Fountain”. Het monument is opgedragen aan Lord Shaftesbury (Anthony Ashley Cooper).

The_shaftesbury_memorial_fountai_32  Anteros_london_4

Hij was een filantroop en parlementslid die vocht tegen kinderarbeid en voor verbetering van de arbeidsomstandigheden van fabrieksarbeiders. Deze Lord groeide op in weelde, maar ondanks zijn welstand was zijn jeugd allesbehalve fijn te noemen. Zijn familie besteedde amper zorg aan hem en door ontberingen die hij moest meemaken verkeerde hij soms op het randje van de dood. In grote eenzaamheid zocht hij troost in de bijbel.

Zijn diepgeworteld geloof inspireerde hem tot daden van zelfopofferende liefde voor zijn medemens. Waarschijnlijk is daarom het beeld op Piccadilly Circus dan ook niet van Eros, maar van zijn broer Anteros.
Desondanks heeft iedereen het over Eros en soms over “The Angel of Christian Charity”.
Eros (god van de liefde) personifieert de universele, allesomvattende liefde, de kracht die het universum samenhoudt. Eros was een klein jongetje dat niet groter wilde groeien. Zijn moeder Aphrodite vond dit maar niets en vroeg om raad bij de godin van de wijsheid (Themis). Zij zei haar dat Eros alleen kon groeien als hij een broer of zus had die hem ook liefde terug kon geven.


Anteros (letterlijk wederliefde) werd geboren en samen met hem kon Eros goed groeien. Bovendien zonder wederliefde groei je niet! Anteros strafte mensen die wel liefde kregen, maar dat niet teruggaven. Het unieke van dit beeld is overigens dat het één van de eerste beelden ter wereld is geweest wat gemaakt is van aluminium!
Weinig mensen zullen zich dit realiseren als zij het beeld zien, maar voor mij roept dit beeld van Anteros als eerste associaties op met D-Day 1944.

Anteros_france_3 Eros_anteros_tierceville_1_4

In Tierceville (Normandië) werd hier vlak na de landingen van juni 1944 de 179th Special Field Company (Royal Engineers) gestationeerd om een luchtlandingsstrook aan te leggen. In de weken en maanden dat deze Britse militairen hier verbleven, hebben zij ter nagedachtenis van hun aanwezigheid en werkzaamheden in dit gebied, van cement het Eros (Anteros) uit London nagemaakt. Het beeld is al vaak gerepareerd -ook niet zo verwonderlijk gelet het materiaal waaruit het is opgebouwd- maar gelukkig is het nog steeds aanwezig. Of deze Britse militairen op de hoogte waren van de mythe van Anteros weet ik niet, maar symbolisch is dit beeld ook hier volledig op zijn plaats, als je bedenkt hoevelen er in die tijd uit zorg, bescherming of liefde ook voor anderen zijn gesneuveld.

Eros_anteros_tierceville_2_2
Eros_anteros_tierceville_3_2
Eros_anteros_tierceville_4_2

She’s from Boston

Na terugkomst van een werkbezoek aan Boston heb ik bovenstaande clip gemaakt. Ik herinner mij Boston als een opvallend schone stad die nog veel gebouwen heeft uit de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog, de bekende kroeg “Cheers” uit de gelijknamige tv-serie en de vele honkbalfans van de Red Sox. De stad is in 1630 gesticht en vernoemd naar Boston in Engeland. Het was de bakermat van de Amerikaanse revolutie.

gerritkurversBankofAmerica

 

 

Het kind van de rekening

In 2005 waren ruim 100.000 kinderen in ons land blootgesteld aan een vorm van kindermishandeling. Uit recent onderzoek blijkt dat dit aantal in 2010 is opgelopen naar ruim 118.000 kinderen. We hebben het dan over kinderen en jongeren in de leeftijdscategorie van 0 tot 18 jaar. In percentage uitgedrukt is dit ruim 3 procent van het totaal aantal kinderen en jongeren in deze leeftijdscategorie.
In de meerderheid van de gevallen betreft het emotionele verwaarlozing (inclusief verwaarlozing van het onderwijs en getuige zijn van huiselijk geweld) en fysieke verwaarlozing.

De definitie van kindermishandeling, zoals opgenomen in de Wet op de jeugdzorg, spreekt van “elke vorm van voor een minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders of andere personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade wordt berokkend of dreigt te worden berokkend aan de minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel”.
Onderstaand de meest gangbare onderverdeling in vormen van kindermishandeling.

kindermishandeling1

De Cubaanse kunstenaar Erik Ravelo zal bij sommige mensen wel als omstreden kunstenaar te boek staan en dan met name door zijn campagne “Unhate” van Benetton. Een project wat ondersteund wordt met foto’s van kussende wereldleiders. Ik vind hem bijzonder geëngageerd en hij staat bij mij op mijn lijst van favoriete
kunstenaars. Een man die sterk is in het overbrengen van boodschappen en voor mij terecht  dan ook al veel internationale prijzen heeft gewonnen. Voor de WHO heeft hij 3 sociale communicatie campagnes uitgevoerd met als onderwerp “geweld”, “verkeersveiligheid” en een anti-rook campagne onder de naam “World No Tobacco Day”, waarin gewezen wordt op  de negatieve effecten van roken op je gezondheid, omdat roken jaarlijks wereldwijd voor 5,4 miljoen doden zorgt.  Het is een initiatief van de lidstaten om ieder jaar op 31 mei een werelddag te hebben zonder tabak.

BenettonUnhate

Met het project “Los Intocables” (the untouchables) wil hij overbrengen dat het recht op je kindertijd onaantastbaar moet zijn en welke gevaren kinderen lopen. Kinderen moeten worden beschermd. Zijn foto’s zijn een campagne tegen kindermishandeling en dwingen om na te denken en het bewustzijn te verhogen in de bescherming van het kind. Het geeft een beeld van de wereldwijde aanvallen die er op kinderen worden gepleegd. Zeven gekruisigde kinderen op de rug van mensen van uiteenlopende aard.
Een beter symbool als het kruis had hij m.i. niet kunnen nemen om zijn boodschap kracht bij te zetten. De onderstaande beelden van seksueel misbruik, geweld op Amerikaanse scholen, sekstoerisme, handel in organen of oorlog en nucleaire rampen spreken voor zich. Opvallend vind ik wel, maar in mijn ogen terecht, dat hij obesitas aan zijn serie heeft toegevoegd. Kinderen opvoeden met fastfood voeding wordt door Ravelo als kindermishandeling aangemerkt.

PRIEST- SIRIA
USA-THAILAND
BRASIL-JAPAN
                                   McDonald's

De sprookjeshanden van Svetlana Kolosova

Svetlana Kolosova is 30 jaar, woont in Moskou en is naast moeder van 4 kinderen: “dichter, songwriter en handschilder”.

The hand art of Svetlana Kolosova, Moscow, Russia - 09 Apr 2013

Zo’n 5 jaar geleden is ze begonnen met het schilderen op haar linkerhand.
Het begon met het schilderen op esdoornbladeren, maar door haar eigen gedichten werd ze geïnspireerd om op haar hand te schilderen. Ze kwam op dit idee, omdat in haar gedichten bladeren vaak symbool staan voor handen en het haar aan tijd ontbrak om naast de zorg voor de kinderen en het huishouden, te werken aan complexe olieverfschilderijen.

Svetlana Kolosova

Haar linkerhand werd het meest praktische doek om op te schilderen. Met een gel-pen maakt ze een eerste opzet om vervolgens te aquarelleren. Afhankelijk van de moeilijkheidsgraad van de voorstelling, is ze één tot drie uur bezig.
Het tekenen op een lichaamsdeel heeft als voordeel dat de voorstellingen niet statisch zijn. Door het bewegen van je hand of vingers kan een engel haar vleugels spreiden of kan een hoofd wat kantellen.


Het schilderen van de sprookjesachtige en kleurrijke afbeeldingen komen vaak voort uit haar eigen gedichten en fantasie en zijn gestimuleerd door het voorlezen van sprookjes aan haar kinderen. Het zal niet verbazen dat ze geïnspireerd is door auteurs als Hans Christiaan Andersen en Antoine de Saint-Exupéry (de kleine prins). Na een dag wast ze haar kunstwerk af, wat haar toch wel verdrietig maakt.

Svetlana Kolosova2

                                                       Svetlana Kolosova

De kunst van Glenn Fitzpatrick

Glenn Fitzpatrick -“Fitzy”- diende als soldaat in de Golfoorlog (1990-1993) bij the “Queens Royal Irish Hussars”. Als soldaat en tankchauffeur  vocht hij in de frontlinie en maakte hij een “pact”met zichzelf:
“Mocht hij levend deze oorlog verlaten dan zal hij teruggaan naar het onderwijs om vrede na te streven en te proberen een kunstcarrière op te bouwen”.

GlennFitzpatrickpaper2

Hij voegt de daad bij het woord en is in Canterbury kunstonderwijs gaan volgen. Tijdens zijn opleiding werd er een dodelijke cyste in zijn hersenen ontdekt. Bijna hersteld van een baanbrekende hersenoperatie in 1999, werd hij tot overmaat van ramp in België door een auto overreden en is zijn been verbrijzeld. Door zijn vastberadenheid en doorzettingsvermogen behaalde hij in 2001 toch nog gelijktijdig met de studenten waarmee hij was gestart, zijn diploma “Master in fine art”.
Aan Fitzpatrick werd tevens “the Most Outstanding Student Award” uitgereikt.

Glenn   GFP

MotherofallpartiesWhite

In 2010 werd het controversiële door hemzelf geschreven en geïllustreerde boek “Arts & Mines” gepubliceerd. Zoals hij zelf zegt, geschreven door zijn “reizen en vele andere rampen”. In zijn boek “Arts and Mines” vertelt hij in openhartige woorden en  met vaak schokkend inzicht het leven in het leger en zijn worsteling om te gaan met de terugkeer naar het burgerleven: Zijn ervaringen met gebruik van drugs en alcohol, ongevallen en ziekte en uiteindelijk zijn enigszins onvoorspelbare “Master in fine art in 2001”.  Fitzy’s verhaal is een unieke en boeiende kijk op een periode uit de recente geschiedenis en problemen van ex-militairen.

blzboekFitzyNaamloos-horz

Het verhaal van een man die terugvocht ongeacht hoe vaak het leven hem in zijn kruis schopte. Hij verteld zijn verhaal met bijtende humor en eerlijkheid en laat daarbij zien hoe kunst een uiting kan zijn om met de pijn, veroorzaakt door de ervaring van oorlog, om te gaan. Geconfronteerd met een ernstig posttraumatisch stressstoornis, veroorzaakt door zijn frontlinie ervaringen, werd hij geweldig geholpen door de organisatie “Combat Stress”. Omdat zij hem geholpen hebben zijn leven  weer op te bouwen, draagt hij in ruil daarvoor een deel van zijn kunstverkopen af aan de organisatie:  “Help for Heroes”.

Veel van zijn werken weerspiegelen zijn overtuiging dat oorlogen worden gemotiveerd door olie.
Een van de meest opvallende voorbeelden is een mes aangebracht op het einde van een benzinepomphandvat en versierd met zijn Golfoorlog-medaille.

pump-tile2

“I found the symbol (a petrol pump nozzle) to be a very potent power to utilise in my studies, as you can express a rich variety of narrative via metaphor; the symbol is the icon as well as the key. Because of my participation in the first Gulf War ’91
I began to look at what we were really fighting for…..oil! This is where my artistic journey would begin…..”


Lost Memories

Parijs 2020. Een mooi paar, een stad verzadigd van hologrammen en digitale stroom, een polaroid camera…..en een morgen die nooit meer hetzelfde zal zijn.

Deze korte film van minder dan 3 minuten, confronteert ons met de verschuiving van het analoge naar het digitale leven en laat ons nadenken over de gevolgen hiervan, zoals de consequenties die het heeft over de aard van onze herinneringen. Vooral als ze zijn geblogd, getweet, in the cloud zijn gezet of  bijvoorbeeld “gewhatsappt”.

De film is tevens een commentaar over de wijze van opslaan -en het delen van herinneringen, die bovendien steeds vaker “In Realtime” het internet binnenvliegen.

Maar wat als op een dag dit alles ineens verdwenen is. Een catastrofe ons verzameld digitale geheugen heeft gewist?

Daarnaast kun je jezelf afvragen: voor wie doe ik dat eigenlijk; voor wie bewaar ik mijn herinneringen. Voor wie heb ik dit blog; de anonieme bezoekers die ik niet ken?  De mensen waarom het gaat, die je lief hebt, “die echt zijn”, staan gewoon naast je, maar we gaan steeds meer leven in een digitale wereld en vergeten de échte, waarin we leven.

GoogleGlass