Waters of March (Águas de Março)


De Braziliaanse componist en muzikant “Antonio Carlos (Tom) Jobim” schreef wel een heel bijzonder lied over een kalendermaand: “Waters of March” (1972).
Hij schreef het 2-talig in zowel Engels als Portugees en vaak wordt het tweetalig gezongen. De maand maart is het einde van de zomer in Brazilië, maar bij ons op het noordelijk halfrond, is dit het einde van de winter. Het lied vertelt niet zozeer een verhaal, maar geeft een reeks beelden, wat een collage vormt van wat er gebeurd. Er is een regio in Brazilië dat maar eens per jaar regen krijgt en dat is in maart. Het is een periode in het jaar waar de bewoners naar uitkijken.

Brazilië

Men is  blij als de regen komt en het is enerzijds een tijd van geluk, maar ook een tijd van groot verdriet en zorgen. Maart wordt gekenmerkt door plotselinge stormen, zware regenval en sterke wind. Met de regen komen er ook overstromingen, dood en verwoestingen. Het is dit, waar dit lied over is gemaakt, maar nog meer over het leven in de zin van geluk en verdriet. Het beschrijft ook de gevolgen van de overstromingen en wat het water meevoert. Waters of March: “het” is een stok, een steen, een splinter van glas, een kras, een klif en het einde van de weg. In het Engels gaat de tekst meer over de belofte van de lente en de vreugde in je hart.
In het noordelijk halfrond zijn “Waters of March” wateren van ontdooiing.

In 2001 werd “Águas de Março” in een poll van meer dan 200 Braziliaanse journalisten uitgeroepen als het all-time beste Braziliaanse lied. Beide teksten (Engels en Portugees) spreken van “de belofte van het leven”,  dat mogelijk staat voor een meer op het leven gerichte visie of de continue cyclus van leven en dood.
Het lied is door de Braziliaanse editie van “the Rolling Stone” uitgeroepen als het 2e grootste Braziliaanse lied.