De 3e industriële revolutie

Bij het omzetten van mijn weblog zijn de meeste items qua tekst, foto’s en toegevoegde video’s verloren gegaan of ten dele verminkt geraakt.
De logica in veel berichtgevingen ontbrak daardoor en ook visueel werd het
een rommeltje.

migratiemalaise van web-log.nl

Eerst wilde ik mijn hele weblog verwijderen, omdat ik mij momenteel toch met hele andere zaken bezig houd. Maar ik heb besloten in wat losse uurtjes de ooit opgestelde berichten enigszins te repareren. En wie weet………………zet ik er in de toekomst toch weer wat berichten bij.

Toen ik mijn geplaatste bericht “de 3e industriële revolutie” weer tegenkwam uit januari 2010 en zie hoe onze wereld er nu 2 jaar later voor staat, moest ik denken aan alles wat Rifkin toen zoal verkondigde. Om maar eens met de woorden van Rob Geus (de smaakpolitie) te spreken “daar word ik niet vrolijk van”.
Daarom een reden om dit intervieuw nog eens onder de aandacht te brengen.

“Vergeet de kredietcrisis, het is niets vergeleken met de problemen die nog gaan komen”. Dit zegt top-econoom Jeremy Rifkin. Rifkin stelt dat we te maken hebben met een 3-voudige bedreiging: krediet-, energie- en klimaatcrisis.

Wat ontbreekt is een samenhangende visie hoe dit aan te pakken. De cruciale factor zal zijn hoe we de komende tientallen jaren met energie omgaan. Jeremy Rifkin is een Amerikaans econoom die pleit voor een 3e industriële revolutie.

Zijn ideeën lijken misschien nu nog utopisch. Als de olievoorraden afnemen, dan heeft het geen zin om de CO2-uitstoot te beperken middels emissierechten waar grote corporaties en banken mee kunnen speculeren en zwendelen. Het wordt de hoogste tijd voor een nieuwe industriële revolutie, een andere manier van leven en denken. Een rijkdom die niet gebaseerd is op uitbuiting en aardolie, maar op wederzijdse verbondenheid. Als we blijven vasthouden aan fossiele brandstof dan staat het voortbestaan van de mens op het spel.

Abide with Me

Er zijn veel christelijke/kerkelijke liederen die mij niet zo veel zeggen. Er is er echter één die er voor mij uitspringt en bij nadere beschouwing blijkbaar niet voor mij alleen. “Abide with me” in ons land bekend als “Blijf bij mij Heer” geeft troost en kracht. Het is geschreven in 1847 door Henry Francis Lyte.
Hij was de zoon van een marineofficier en werd geboren in Schotland.
Gelet het beroep van zijn vader werd er vaak verhuisd. Wonend in Ierland stierf zijn vader in de strijd tegen Napoleon en kort daarop overleed ook zijn moeder.

In 1809 verhuisde Lyte naar Dublin en studeerde hij daar geneeskunde aan de universiteit.
Na de dood van zijn ouders werd hij opgevangen door een dominee en het geloof ging steeds meer een belangrijke rol in zijn leven spelen. Hij ging theologie studeren en was toen al bekend door het winnen van veel poëzie- en literatuur prijzen. Hij trouwde en werd dominee in Brixham, waar hij veel kerkliederen schreef.

In 1847 werd bekend dat Lyte aan tuberculose leed en op 4 september 1847 gaf hij een afscheidspreek. Diezelfde dag hield hij ’s middags een strandwandeling en schreef hij zijn bekendste kerklied “Abide with Me”. Vervolgens verhuisde hij naar Italië voor een kuur. Tijdens die reis naar Italië begaven zijn longen het in een Frans hotel. Twee dagen daarna stierf Lyte. Op 22 november 1847 werd Henry Francis Lyte op het kerkhof van Nice begraven.

Het lied is erg populair in koninklijke kringen (o.a. de uitvaart van prins Bernhard toen zijn kist afdaalde in de crypte van de nieuwe kerk in Delft). En bovenal bij alle grote herdenkingen van de 2e wereldoorlog en diverse films (o.a. a bridge too far, the full Monty, 28 days later, doctor Who etc.). Ook bij de herdenking van de Turkish-airlines vliegtuigramp op Schiphol in 2009 werd “Abide with Me”gespeeld.

Henry Francis Lyte heeft het geschreven vanuit zijn eigen hopeloze situatie. In Engeland is dit lied met name ook bekend door de jaarlijkse bekerfinale voetbal in het Wembley stadium en de rugby finales; waar het dan altijd wordt gespeeld. Een bijzonder lied.