Suicide is Painless

De waarheid van bovenstaande titel betwijfel ik, maar het is voor mij wel het bekendste lied over zelfdoding.

Het afgelopen weekend heb ik prima doorgebracht – ik ben er nog:) -,maar er was een voorval wat me raakte en niet los liet. Ik zat ergens in een kroeg wat te lezen in een krant en mijn oog viel opeens op een overlijdensadvertentie van een jonge man. Hij had er voor gekozen zijn leven te beëindigen, door onder een trein te lopen. Althans dat bleek duidelijk uit de opmaak van de advertentie en de verwijzing naar het nummer “Runaway Train”. Er stond letterlijk in het midden van de advertentie “Wrong way on a one way track” en daaronder “Runaway Train”. Ik heb dit altijd al een mooi nummer gevonden, maar het kreeg hierdoor ineens een gezicht door de bijgeplaatste naam van de jongen (want zo oud was hij niet) en in mijn gedachten vroeg ik me af wat hem hiertoe gedreven zou kunnen hebben?
Als ik de tekst van het lied hoor “it seems no one can help me now”, hoor ik een schreeuw om hulp en geeft het mij een gevoel van machteloosheid.
Ik moet daarover maar niet verder gaan denken.


Het blijkt dat er in Nederland gemiddeld 4,25 zelfmoorden per dag voor komen en dat mannen meer zelfmoord plegen dan vrouwen (1,5:1). Daartegenover staat dat vrouwen weer meer zelfmoordpogingen ondernemen. De gegevens zijn uit 2007 en in dat jaar bleek dat in Groningen het meeste aantal zelfmoorden voorkwam. Onder jonge meisjes/vrouwen tussen 15 en 25 jaar is in ons land zelfmoord de grootste doodsoorzaak!

Elk jaar overwegen zo’n 400.000 mensen in Nederland zelfmoord te plegen, waarvan 25% ook daadwerkelijk een poging onderneemt. In België is in de leeftijdsgroep van 25 tot 34 jaar zelfmoord de doodsoorzaak nummer één en ontnemen gemiddeld 7 Belgen per dag zich het leven!

 

Bestaat God?

In den beginne schiep God de hemel en aarde…..en de mens naar zijn evenbeeld.
Ik vind het een geweldige animatie. Zelfs visueel wordt weergegeven dat Adam’s rib er aan moet geloven om een Eva te maken. En wees nou eerlijk, in deze uitbeelding kon Eva er echt niets aan doen dat ze van de appel at: ze viel!
Het is een mooie parodie of persiflage op het scheppingsverhaal .


Cartoon

En ja…..soms lijkt het leven inderdaad wel eens één grote cartoon…..en God? Zou die nou echt bestaan en bewezen kunnen worden? Met die vraag bevinden we ons op het terrein van de metafysica.

Thomas van Aquino


De dominicaan, Theoloog en filosoof, Thomas van Aquino (1225-1274) die ook nog universitair onderlegd was in de astronomie, wiskunde en logica, had de volgende argumentatie voor het bestaan van God.

Zijn redenering verloopt als volgt:

1) Vele dingen in de natuur zijn veroorzaakt.
2) Geen enkel ding kan zichzelf veroorzaken.
3) Een oneindige reeks van oorzaken is onmogelijk.
4) Daarom moet er een eerste oorzaak zijn, die niet zelf veroorzaakt is
     en deze eerste oorzaak bedoelen wij met de naam God.

Het is te zien als een variant op Aristoteles argument voor een “onbewogen beweger”.
Aristoteles redeneert dat alles wat beweegt door iets wordt bewogen. Aan die reeks van oorzaken van beweging moet volgens hem een beginpunt zijn. Dit beginpunt is de eerste oorzaak van beweging. En de eerste oorzaak is zelf niet door iets anders bewogen, want anders zou het geen eerste oorzaak zijn. Daarom noemt Aristoteles deze eerste oorzaak “de onbewogen beweger”. Thomas van Aquino stelde de vraag, hoe de wereld zoals wij die kennen “veroorzaakt” is. Hij was van mening dat er wel een oorzaak moest zijn, want één van zijn uitgangspunten is, dat iets niet uit niets kan ontstaan en daarom moest er in zijn ogen wel een God bestaan: de eerste oorzaak van alles.
Tja………en wie schiep God?    

 

"Sometimes, a hug is all what we need"


“Free Hugs” is het controversiële en ware verhaal van Juan Mann uit Australië, die in 2004, zomaar wildvreemde mensen begon te knuffelen, omdat hij op zoek was naar een reden om weer te lachen. Hij merkte dat het knuffelen niet alleen een lach op zijn eigen gezicht toverde, maar ook op de gezichten van veel voorbijgangers en mensen die ook een “Free Hug” met Juan wilden delen.
In deze eeuw vol van gebrek aan menselijk contact en in dit geval letterlijk een gebrek aan aanraking, bleken de effecten van de latere “Free Hughs Campaign” verbazingwekkend. En wees eens eerlijk, komt er niet ten minste een glimlach op je gezicht bij het zien van deze beelden ;).

Collage1

Juan Mann keerde na een verblijf in London terug naar zijn geboorteland Australië. Het enige dat hij nog had toen zijn vliegtuig landde, was een tas vol met kleren en een wereld vol problemen. Niemand was er om hem te verwelkomen en hij had geen thuis meer. Hij voelde zich als een toerist in zijn eigen geboorteplaats. Hij stond in de aankomsthal en zag hoe andere passagiers met open armen en lachende gezichten werden opgewacht door familie en vrienden; knuffelend elkaar omhelzend en samen breed lachend. Mann wilde ook wel iemand die op hem wachtte en die blij zou zijn om hem te zien.

Free Hugs maart 2011 Groningen

Hij nam een stuk karton en een stift en schreef “Free Hugs” aan beide zijden. Mann zocht het drukste voetgangersgebied in Sydney op en hield zijn bord omhoog. De eerste 15 minuten keek niemand naar hem, het was alsof ze door hem heen keken. De eerste persoon die stopte, tikte op zijn schouder en vertelde dat haar hond juist die morgen was overleden.
En hoe het diezelfde morgen precies één jaar geleden was, dat haar enige dochter was omgekomen tijdens een verkeersongeluk. En dat wat ze juist nù nodig had, op dit moment dat ze zich helemaal alleen op de wereld voelde, een knuffel was.
Hij zakte op een knie, ze omhelsden elkaar en toen ze afscheid namen lachtte ze.
Mann zegt: “Iedereen heeft problemen. En om iemand die eerst somber keek nu te zien lachen, ook al is het voor een moment, is het waard. Iedere keer weer”. Het is een wereldwijde campagne geworden, waar iedereen aan mee kan doen. Toch heb ik het idee dat de beweging inmiddels al weer lang over zijn top heen is, maar hoe dan ook, mocht je knuffels willen uitdelen of ontvangen:
Op 21 april 2012 is de eerstvolgende “Free Hughs” in het Vondelpark in Amsterdam.

http://www.voeljeblij.nl/page/freehugs



Father & Daughter

Een ontroerende korte animatiefilm over een vader die afscheid neemt van zijn dochtertje.
Haar hele leven blijft ze op hem wachten, maar hij komt niet terug. De seizoenen komen en gaan en het meisje groeit op en krijgt haar eigen gezin. Steeds weer keert ze terug naar de plek waar ze als jong meisje afscheid nam van haar vader. Het verlangen naar haar vader blijft, maar haar vader is er niet.
Michael Dudok de Wit won in 2001 met Father and Daughter een Oscar voor de beste animatiefilm.