Dollar Art

Aan de 2 conclusies van dit “dollar-experiment” zou ik zeker een derde willen toevoegen en dat is mijn verbazing dat niemand de “dollar-boom” in één keer heeft kaalgeplukt en het hier lijkt dat men ook een ander zijn deel gunt. De opname heeft in ieder geval niet plaatsgevonden in het economisch slechtste gedeelte van Chicago. Wel mooi om te zien hoe mensen reageren. In London was dat anders, daar had Chevrolet ter promotie van hun nieuwe model, de Aveo, een billboard volgeplakt met Pennys. Wat opvalt, is dat er in London meer moeite wordt gedaan om vastgeplakt kopergeld te bemachtigen, dan in Chicago makkelijk te pakken one-dollarbiljetten!

Chevrolet 1Chevrolet2Chevrolet3

Soms bestaat een geldboom dus echt, evenals er mensen zijn die op hun geld kunnen zitten. Het kost je in dit geval voor het type sofa dan wel $ 59.000,- maar je krijgt er ook geld voor terug. Om precies te zijn 1.500 halve dollar munten (en 7.000 lasnaden). De stoel kun je voor € 29.000,- meenemen.

Coin chairCoinchair

Je kan ook het dollarbiljet zelf gaan bewerken en daar zijn veel voorbeelden van te geven. Er zijn kunstenaars die het portret van de president beschilderen (geen photoshop) of voorzien van filmsterren. Hier zijn hele series van gemaakt. Ook zijn er verschillende origami “one-dollar” boeken te koop om zelf de vouw-kunst eigen te maken. Mocht het dan nog moeilijk zijn om tot een (fatsoenlijk) resultaat te komen, dan bestaan er zelfs “one-dollar origami-cursussen”. Erg knap vind ik de kunst waarbij in stapeltjes van minimaal 100 “one-dollar”-biljetten door middel van lasersnijden 3d-objecten worden gemaakt.

DollarpaintOne-dollar-art-by-campbell-13 Dollarschedel
Dollarschedel2One-dollar-art

Dollar_origamiFormula1PinguinDollar_Battle_TankTekst1Tekst2Tekst3Tekst4 Tekst5Tekst6Tekst7Tekst8 Hond in dollarsTekst9Tekst10Pistol  

LEGO

De naam “LEGO” is een afkorting van 2 Deense woorden,”leg en godt”, wat zoveel betekent als “speel goed”. Sinds de oprichting in 1932 is het bedrijf
van vader op zoon overgegaan en is het nu eigendom van een kleinkind van de oprichter.
LEGO is inmiddels de zes na grootste speelgoedfabrikant ter wereld, maar als je hun website bezoekt, kost het moeite om de zo vertrouwde LEGO-steentjes te vinden. Ze hebben inmiddels ook veel andere producten ontwikkeld.
Maar voor mij is LEGO nog steeds het traditioneel plastic gekleurde blokje, waar je lekker onbeperkt mee kan bouwen en waarmee je je eigen creativiteit lekker zijn gang kan laten gaan. Uren heb ik er aaneengesloten mee gespeeld.
Op de site van LEGO geven ze wel te kennen dat het LEGO-steentje nog steeds hun belangrijkste product is en dat ze er trots op zijn dat dit steentje al twee keer is uitgeroepen tot “speelgoed van de eeuw”.

Het bouwen met LEGO-steentjes is uitdagend en spelenderwijs leren.
Op hun website schrijven ze letterlijk “dat deze activiteit het kind ondersteunt in zijn ontwikkeling en het trots laat zijn op zichzelf. Het kind ontwikkelt tijdens het spelen automatisch of spelenderwijs een serie toekomstige, uitermate belangrijke eigenschappen: creativiteit en gestructureerd probleemoplossend vermogen, een nieuwsgierigheid en fantasie, sociale vaardigheden en fysieke motorische vaardigheden”.

Lego-imagine-campaign
Als je als reclamebureau dan een opdracht krijgt om een reclamecampagne te maken en weet dat het doel en visie van de LEGO-groep is kinderen uit te dagen de grenzen van hun eigen creativiteit te verkennen en daar overheen te gaan, zijn er m.i. geen betere posters te bedenken dan zoals het Amerikaanse bureau “Blattner Brunner” ontworpen heeft (2006). Ze hebben er dan ook prijzen mee gewonnen. Het geeft exact de kern van het LEGO-product weer.
LegoTank 1van4LegoVliegtuig 2 van 4LegoDino 4 van 4LegoSchip3 van 4
Het Duitse reclamebureau “Jung von Matt/Alster” heeft in 2008 de opdracht gekregen om een reclamecampagne voor het LEGO-product te maken en ook hun creativiteit geeft op originele wijze weer waar LEGO voor staat. Zij hebben de etsen van M.C. Escher als uitgangspunt genomen, om hiermee aan te geven dat je met LEGO het onmogelijke kan creëren.
Lego_relativityRelativity

LegoascendingEscher-villa

LegowaterfallMC_Escher-waterfall

 

 

Magnum and……. "The Royal Wedding"

Voor de reclamewereld was de afgelopen week heel bijzonder. Twee geheel verschillende organisaties; te weten T-Mobile en onze Nederlandse ijsfabrikant Ola (Unilever) brachten beiden een opmerkelijke reclame uit.
De telefoongigant T-Mobile bracht zelfs eerst, om de spanning te verhogen, op 12 april jl. een vooraankondiging uit van hun inmiddels op 15 april jl. uitgebrachte reclame en geeft daarbij aan dat deze reclame alleen op internet te bekijken is.

Nou is het wel van belang te weten dat Engeland momenteel volledig in de ban is van het aanstaande huwelijk van “Willam en Kate” op 29 april 2011.
In Engeland spreekt men zelfs al van het huwelijk van de eeuw. Men verwacht
2 miljard kijkers !!! (hoeveel bewoners kent deze planeet ook al weer) dus dat is wel heeeeel veel, maar het zegt genoeg over het belang wat de reclamewereld kan hebben bij dit fenomeen en dat heeft T-Mobile goed ingezien.

PrincewilliamandkatemiddletonThe Royal Weddingsite (1) Huwelijk William&Kate
                                                  The Royal Weddingsite (2)
                        (en waarschijnlijk nog vele anderen)

De andere opmerkelijke reclame is van ijsfabrikant Ola, die hiermee hun Magnum
wel op een zeer originele manier op de kaart zet. Sterker nog, voor mij wel de meest bijzondere reclame die ik de afgelopen tijd gezien heb.
Het is een platformgame geworden met de naam “Magnum Pleasure Hunt”.
De bedoeling is om via een mooie dame zoveel mogelijk bonbons te verzamelen.
Met de pijltjestoetsen is ze te bedienen en kom je via haar in diverse web-(reclame) werelden (Spotify, Youtube, Dove……en je mag zelfs in een Saab rijden). Maar laat ik niet alles verklappen van deze verbazingwekkende en interactieve flash-belevenis. Complimenten voor de makers en bedenkers van deze reclame.Magnum Pleasure Hunt


……………………………..laat je verrassen…………………………….

                                                  “KLIK”

Fragmenten uit het leven van een spijker

Het is verbluffend om te zien hoe je met een eenvoudige spijker al zulke uiteenlopende emoties en gevoelens kan oproepen.
De Tjechische fotograaf Vlad Artazov plaatst en vormt spijkers op een zodanige wijze, dat ze “het echte leven” weergeven en dat vanuit verschillende levenssituaties. Een spijker heeft bij mij wel eens een behoorlijke emotie opgeroepen -toen ik met een hamer missloeg- en dat was beslist geen gevoel van ontroering.

De zwart/wit foto’s van de spijkers van Artazov kunnen dat wel. Zij spreken mij overigens veel meer aan dan zijn gekleurde opnames die te veel afleiden van het onderwerp. Ook sommige opnames, waarbij gebruik is gemaakt van “aankleding” rondom de spijker(s), geven mij het gevoel dat het onderwerp teveel in scene is gezet. Het knappe is dat een subtiel verschil van een paar milimeter, in plaats of kromming van de spijker, al een verschil in emotie kan weergeven of zelfs een emotie geheel uitsluit.
Levensloop
1AansprekenGevangenisSpiegelVrijenStraf
Aan het strandBankje2BevallingStraatlamp
BootjeZittend op bankjeZittend op hamerIn bad
GroepAutoPeep-show
ZiekbedOperatie-ontledenSchakenHart

En oh ja, als je nog wilt weten waar dit spijkervolkje ergens woont………..
Men zegt in “Staple City” in Nietjesland.

Detail-2 nietjes
Ephemicropolis1Ephemicropolis2Ephemicropolis3

Silhouettes

Als kind vond ik het altijd al leuk om schaduwfiguren te maken en zo met vriendjes korte toneelstukjes op te voeren. Het stelde niet veel voor, maar het gaf toch voldoening. Wat creativiteit betreft ben ik de schaduw nooit ontvlucht, maar het zal mijn scheppingsvermogen toch wel enigszins gestimuleerd hebben:).
In ieder geval vind ik het nog steeds leuk om te “prutsen” met dingen, dus mijn kind-zijn ben ik gelukkig niet helemaal kwijt geraakt.

Een oude vorm van schaduwkunst is het schimmenspel met wajangpoppen.
Dit poppenspel zit diep geworteld in de Indonesische cultuur en kwam alleen voor op Java en Bali. Op Java is de belangrijkste wajang de “wajang kulit”.
Het schimmenspel met platte uit leer gesneden poppen.

De “dalang” (poppenspeler) wordt tijdens zijn voorstelling begeleid door een gamelanorkest, waarbij elke melodie van het orkest een symbolische betekenis heeft. In West-Java is met name de “wajang golek” populair. Dit zijn de bekende ronde aangeklede stokpoppen. Het schimmenspel van deze poppen is meer gebaseerd op humor, dan op mystiek.

Wajangpoppen
Oorspronkelijk werd een wajangvoorstelling gegeven bij feestelijkheden zoals
een besnijdenis (nou ja, feestelijk), oogstfeest of een huwelijk. Het zou zuiverend werken en het kwaad weren. De filosofie hierachter is dat wanneer op het toneel het onheil wordt bezworen, de harmonie in de wereld daarbuiten, weer een tijdje is gewaarborgd.
De mystiek georiënteerde “wajang kulit” begint meestal in de vroege avonduren en gaat de hele nacht door tot de volgende morgen. De “wajanggolek” wordt meestal overdag gespeeld.

SchaduwSchaduw2Schaduw3Shadow-art-1Schaduw5
In onze moderne tijd kennen we ook andere vormen van schaduwkunst.
Van de bekende Britse schaduw-kunstenaars Tim Noble & Sue Webster zal iedereen wel eens werk gezien hebben. Het leuke van schaduwkunst is, is dat de schaduwvoorstelling gemaakt wordt van allerhande afval en vaak mensen, dieren of voorwerpen worden uitgebeeld. Maar ook andersom bestaat er schaduwkunst, waarbij door de mensen als object, allerhande zaken worden uitgebeeld.

Ook in ons eigen land hebben we een schaduwkunstenaar die mooi werk levert: Diet Wiegmans. Vooral zijn Michael Jackson vind ik subliem.
Naast schaduw
kunst maakt hij ook keramisch werk en schilderijen, dus kunst-
zinnig is Wieg Wiegmans erg veelzijdig.

Ik vind het nog steeds leuk om naar deze vorm van kunst te kijken en het kent erg veel vormen. Met name in Frankrijk kwam je vroeger veel portret-
knippen in silhouet tegen. Het
profiel van het model wordt uit de vrije hand met een schaartje uit zwart of gekleurd papier geknipt.Naast talent om zo te kunnen knippen, moet je m.i. ook over een ultieme vorm van observeren beschikken.

Het moet tenslotte ook nog lijken en dat in zo’n 5 minuten tijd. Maar mocht -in welke zin dan ook- schaduwkunst je aantrekken, maar de knipkunst te hoog gegrepen zijn, dan kun je ook altijd nog gaan schaduwdansen. Er schijnen zelfs kampioenschappen van te bestaan.
MichaelJacksonSchaduw6Diet-wiegmanSilhouet-portrait
Verboden-liefdeShadowsPicture5

Potloodkunst

Een potlood bestaat uit een stift gemaakt uit een mengsel van grafiet en klei en is -zoals iedereen weet- omgeven door een houten omhulsel. Het mengsel voor de stift wordt in een oven gebakken en afhankelijk van de verhoudingen tussen grafiet en klei heb je een zacht of een hard potlood.

Veel klei en weinig grafiet geeft een hard potlood en veel grafiet en weinig klei dus een zacht potlood. Een potlood met stift van klei en grafiet is overigens een uitvinding uit 1794 en het kleurpotlood (zoals wij die kennen) dateert uit het jaar 1924. De samenstelling van een kleurpotlood ligt trouwens wat ingewikkelder. Misschien is leuk om te weten, dat het eerste aquarelpotlood in 1931 op de markt werd gebracht door Caran d’Ache. Maar ik wil het hier niet hebben over het potlood als middel tot het maken van kunst, maar over het potlood als object van kunst.

De in Brazilië geboren Dalton Ghetti maakt al ruim 25 jaar micro sculpturen (potloodpuntsculpturen) die wat mij betreft gerust meesterwerkjes genoemd mogen worden. Om het grafiet op het topje van een potlood zelf te kunnen
bewerken tot een voorwerp is voor weinigen weggelegd. Dalton Ghetti gebruikt voor zijn kunst alleen platte potloden (timmermans potloden) met een hardheid no.2 of hoger. Opvallend is dat hij tot op heden nog nooit één van zijn “beeldhouwwerkjes” verkocht heeft, maar ze enkel als cadeau weggeeft aan vrienden en dierbaren.
Pencilleadsculptures-2Pencilleadsculptures-15
Jennifer Maestre is een in Johannesburg in 1959 geboren kunstenares die het potlood ook tot object van kunst heeft gemaakt. Ze is afgestudeerd aan het “Massachussets College of Art” en zij is om haar potloodkunst over de hele wereld bekend.

HomeKarandashi_15
Maria Christina Bellucci is een kostuumontwerpster die een lijn sieraden heeft ontworpen van kleurpotloden die zij soms combineert met zilver. Ook weer een voorbeeld waarbij het potlood object van kunst is en niet het middel tot het maken van kunst.
M.C. BellucciMaria Bellucci
Er zijn nog vele andere voorbeelden te geven, waarbij het potlood tot kunstvorm is verwerkt. Blijkbaar spreekt een potlood de mensen erg aan. Het is dan ook een bijna alledaags gebruiksvoorwerp en zeker daar waar het kinderen betreft. Voor kinderen is tekenen een taal. Een middel om gevoelens mee uit te drukken die ze nog niet onder woorden kunnen brengen. Bij kinderen is het tevens nog een hulpmiddel om de motoriek te verfijnen.
Een potlood is dan ook gereedschap waarmee je jezelf kan uiten en waarmee je creëert, iets schept. Zou dat het soms zijn?
Potlood-bank2Potlood-beeldPotlood-kleur
Potloodbomen2Potloodbomen

Before I die…..I wish

Candy Chang is een designer en kunstenaar die de woonomgeving van bewoners plezieriger wil maken om in te leven. Met steun van vrienden en toestemming van de buurt en de eigenaar van een verlaten huis in New Orleans, plaatste Candy Chang aan de zijgevel van een woning een gigantisch “schoolbord”. Ze wilde iets doen voor de bevolking van New Orleans die in 2005 zo zwaar werd getroffen door de orkaan “Katrina” (1.836 doden) en vorig jaar nog eens door de BP-olieramp. De mensen in de stad hebben het de laatste jaren erg moeilijk gehad en zij wil de mensen dichter bij elkaar brengen. Haar invalshoek om dat te bereiken is door de mensen op te laten schrijven “wat ze nog zouden willen, voor te zijn overleden” en dit kenbaar te maken aan de overige (wijk)bewoners.

Before-i-die-house-shotBefore-i-die-angled-wall
Before-i-die-writingsBefore-I-Die-27
Na verloop van tijd wordt alles gewist om ruimte te maken voor nieuwe teksten. Candy Chang heeft zo meer projecten in de openbare ruimte lopen om mensen hun mening te laten geven over hun eigen woonomgeving met de hoop op deze wijze met elkaar in contact te komen. Zo heeft ze ook makkelijk verwijderbare stickers gemaakt van vinyl. Mensen kunnen daarop aangeven wat ze met een bepaald leegstaand gebouw of object zouden willen doen, dit onder de naam
van:  “I wish this was”.
I-wish-this-was-disneylandI-wish-this-was-full-of-people
Grid_640I-wish-this-was-a-bike-rack
Deze stickers zijn een eenvoudig hulpmiddel om op een leuke en laagdrempelige manier input te geven aan hetgeen er leeft onder de bewoners. In november 2010 werden duizenden stickers gratis ter beschikking gesteld.
Alle op- en aanmerkingen worden geregistreerd en uiteindelijk in een boek verwerkt. De reacties weerspiegelen de hoop, dromen en wensen van de bewoners over hun eigen leefomgeving.