de Ierse kwestie

Ierland_2

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik als "bijrijder" per vrachtwagen Ierland heb mogen bezoeken. Dat wil zeggen Ierland en Noord-Ierland. Overigens was het geen probleem om in beide landen met euro’s te betalen; ondanks de engelse pond was dxe0t probleem opgelost.
Een onvergetelijke ervaring. Van het ’s nachts bij kunstlicht in "the middle of nowhere" ergens in Ierland tot aan je enkels turf laden (voor levering aan een supermarkt in een buitenwijk van London) tot het wegbrengen van duizenden kartonnen melkverpakkingen aan een Ierse geitenboer, die enkel te bereiken was via een landweg die je met je eigen wagen niet zou willen berijden. Ik vond het geweldig, maar ik geef toe dat ik het voor die ene keer dat ik dit mee mocht maken wel romantiseer: met name die onvergetelijke pub in Dublin. Het leek wel een bruiloft! Je eigen potje koken in de vrachtwagen en daarnaast ’s morgens op een toilet in een supermarkt  je wassen en tanden poetsen verveelt na jaren natuurlijk ook.
Maar die vrijheid…                                                                  
Pub_dublin2_3  Pub_dublin_6
Pub_5_1   Pub4                                            Pub3_2
In London(derry) kun je er niet omheen:
"the troubles" ofwel " de Ierse kwestie".
Vrijheid is daar een ander begrip. Aan de ene kant van de straat de Britse vlag en aan de andere kant -bij je buren- de Ierse vlag zien wapperen geeft geen prettig gevoel en dat dit ook niet het geval is geweest hoef ik niet uit te leggen.
  Free_derry    Londonderrymural_2
De foto van "free Derry" heb ik vanuit de vrachtwagen genomen, die ander stond op internet. De 1e foto is echt; de 2e foto is dat waarschijnlijk ook geweest, maar later heeft men waarschijnlijk weer over London heen geschilderd. Of was het misschien de wens van de fotograaf ons iets te laten zien wat er niet was, een fotomanipulatie, waarmee hij zijn standpunt in het conflict heeft willen benadrukken? De waarheid is soms moeilijk te achterhalen.
Bloody_sunday  Westbank_loyalists                                        Annette_mcgavigan_met_14_jaar_gestorven
Het beeld in Derry of zo je wilt Londonderry van de twee mannen die elkaar over een kloof de hand reiken maakte op mij veel indruk. Die handdruk lijkt sinds 8 mei 2007 eindelijk gelukt te zijn en laten we hopen dat die kloof nu ook echt geslecht gaat worden en de aanslag in Omagh
-op 15 augustus 1998- de laatste aanslag op het vredesproces in Noord-Ierland is geweest.P1010035  Monument_bloody_sunday
                                             
monument "Bloody Sunday"

                              Bloody_sunday_overledenen_2

                                    Britse_militairen_verlaten_noordierland_6                   
                                                      
  Voor de meest uitgebreide informatie over
              "the troubles" in het Nederlands
                                        
klik hier

Spencer Tunick en Christo versus de openbare ruimte

Op zaterdag 23 juni jl. is op de Leliegracht in Amsterdam het kunstwerk onthuld dat Spencer Tunick daar op de vroege zondagochtend van 3 juni 2007 creëerde met een select aantal vrouwelijke naakten. Ik moest gelijk weer denken aan “de vrouw in bikini” van de firma Hunkemöller en de reactie hierop van de ChristenUnie.
De Utrechtse fractievoorzitter wil dat de gemeente zich bezint op wat ze doet met haar publieke ruimte. Niet alleen waren er vraagtekens bij het beeld op de poster als uiting van een cultuur waarin de vrouw als lustobject gezien wordt, maar ook wordt waarde gehecht aan het op een hoogwaardige manier inrichten van de “openbare ruimte”.
Ik vroeg me af wat men zou vinden van de kunstprojecten van Tunick die ook in de openbare ruimte worden tentoongesteld, temeer nu ook nog de bikini verdwenen is!



Je kan er ook voor kiezen om de openbare ruimte in te gaan pakken.
Deze kunst hebben we al meermaals mogen aanschouwen van Christo (Vladimirov Javacheff) en zijn vrouw Jeanne-Claude (de Guillebon). Hun doel is om de mensen “met andere ogen” te laten kijken naar de omgeving, waarbij de gebouwen en objecten die worden ingepakt toegankelijk moeten zijn voor het grote publiek.

Twee beeldende kunstenaars die m.i. veel gemeen hebben. Weliswaar ligt Christo’s kunstzinnigheid in het “aankleden” van bekende gebouwen of objecten met doek of andere stof en dat van Tunick in het “uitkleden” van mensen en die installeren bij doorgaans bekende gebouwen of objecten; maar beide beeldend kunstenaars hebben gemeen dat ze de openbare ruimte tot een abstractie maken. Enerzijds door de openbare ruimte op een specifieke wijze aan te kleden met uitgeklede mensen en anderzijds om naakte gebouwen en objecten abstract te maken door ze aan te kleden ofwel volledig in te pakken…………….Mooi toch!